Van Ippel vrijwilliger van het jaar in Hillegom

Maandag 4 januari vond de uitreiking plaats van de trofee van de vrijwilliger van het jaar in Hillegom. Het was in Flora, ons niet onbekend vanwege de jarenlange simultaanseances, die daar werden gehouden tijdens de najaarsfeesten. De seances werden gehouden in opdracht van de harddraverijvereniging en georganiseerd door éne Cok Ippel. En laat nu net deze Ippel 1 van de kandidaten zijn voor de titel vrijwilliger van het jaar. Daar aangekomen werd ik verrast door de massaliteit van het bezoek. Auto’s en fietsen vielen nauwelijks te parkeren. Bekende supporters voor onze kandidaat zag ik niet, behalve Peter Kaptein, die er tussendoor glipte.

Enige ongerustheid over de uitslag van de verkiezing bekroop mij. De keuze zal toch niet per stemming ter plekke worden bepaald? Dan konden we wel inpakken, alle goede voorpubliciteit ten spijt.
Nochtans: toen ik eens verder keek dan de neus lang was zag ik allerlei bekende bestuurders en ambtenaren van Hillegom. Wat bleek: het was de nieuwjaarsreceptie van de gemeente en van heinde en ver waren lieden van diverse pluimages op komen draven om de excellente excellenties de hand te drukken en te bedanken voor de goede diensten het afgelopen jaar. En voor de borrel natuurlijk. Die laten we -net als de hapjes- niet staan.

In die zin misstond het schakers gezelschap niet in de grote zaal, waar de burgemeester zijn toespraak hield en ons duidelijk maakte dat het een commissie was die de keuze bepaalde van de kanjer, mantelverzorger en vrijwilliger van 2015. Nu zagen wij weer kansen voor onze Cok, ook gezien het aantal concurrenten. Dat waren er twee, niet misselijk van aard dat wel, maar toch 33,3% kans.

1 concurrent deed – ik citeer-- jarenlang de meest uiteenlopende hand- en spandiensten, regelde het verkeer bij de najaarsfeesten en droeg zijn steentje bij aan het sinterklaas feest. Op de vraag van de burgemeester of hij nog meer deed antwoordde hij: “Ik maak ook foto’s”
Ga er maar aan staan.

De andere concurrent(e) geeft al 17 jaar leiding aan een hobbyclub voor 6 – 12 jarigen op zaterdagmorgen. Ook niet mals. Sterker: meer maatschappelijk verantwoord. Als je toch tijd over hebt, besteed dit dan aan echte mensen. Zijn schakers geen echte mensen dan, zult u zich afvragen? Over het algemeen wel, maar deze hobby speelt zich vooral in het hoofd af, is virtueel en niet direct welzijn verhogend. Het is in feite luxe.

Geen bezwaar was gelukkig dat Cok een geboren en getogen Lissenaar is. Daarnaast was de gunfactor hoog voor de goed van de tongriem gesneden, gezellige dikkerd. Altijd in voor een grapje. Zo heerlijk op stang te jagen in zijn eigenwijsheid. Gedreven en gepassioneerd met bloed, zweet en tranen, vooral zweet. De man heeft een afwijking. Hij is organisatiegeil. Als er ook maar iets georganiseerd kan worden, springt ie er bovenop. Dit is ongeneeslijk, er is geen medicijn of therapie voor, maar wel heel lekker. Voor wie Cok kent.

Zijn conduite staat liegt er dan ook niet om. Ik ga het niet allemaal opnoemen, anders ben ik morgen nog niet klaar. Het tipje van de sluier heeft u eerder in de krant kunnen lezen. Ook de Burgemeester raakte de kluts kwijt bij het noemen van zoveel heldendaden, onzinnig of niet. Een prestatie dermate ongelofelijk, dat het ongeloofwaardig leek. Halverwege werd Cok gedoopt in de heer “Van Ippel”, een naam die ik later ook in de krant las.

Het kan erger. Ippels of Ibbel, zoals wij ooit lazen op de deelnemerslijst in Kidlington 1991. Van een Ippel hadden die Engelsen nog nooit gehoord. Dat moest dus wel een Ibbel zijn. “Van Ippel” is goed. Het klinkt als een geuzennaam, een titel voor iemand, die het ongeloofwaardige in bewondering doet omslaan.
Bewondering en dank mogen wij schaakliefhebbers uitspreken voor al het vrijwillige werk dat Cok in 51 jaar heeft gedaan voor de Uil. Daar hebben wij toch maar mooi de prettige vruchten van kunnen plukken.

De prachtige toernooien en de interne en externe schaakwedstrijden. Successen door de kracht van Cok. Het was een genot en blijft een genot, want uiteraard gaat hij daar nog lang mee door. Ten slotte sprak de burgervader het verlossende woord. De commissie ( een huisarts, een wethouder, een lid van de rotary en de winnaar van vorig jaar) bleek unaniem:

“Vrijwilliger van het jaar 2015 is geworden de heer van Ippel”

Een hele prestatie voor een man op leeftijd of zoals hij zelf placht te zeggen “Krijg nou tandjes”

Ad Reijneveld