Femme Fatale

In de Zuid Tangent toog ik op een vrijdagavond naar Hillegom. Ik beschouw dit dorp in de Bollenstreek als mijn geboorteplaats. Feitelijk ben ik ter aarde gekomen in Beverwijk maar dat wil ik niet weten en dat zal iedereen wel begrijpen. Hillegom kent een vierkamp toernooi en dat is beroemder dan het van oorsprong gespeelde Hoogovens toernooi in Beverwijk. Daar zijn ze ook snel vertrokken naar een tochtig en koud oord aan zee. De vierkamp is het dorp tussen een zee van bloemen altijd trouw gebleven. Grote namen, Havenaar en Reijneveld om twee gladiatoren te noemen, keren er jaar na jaar terug om te strijden in de catacomben van de Hoeksteen.

Mijmerend in de bus moest ik vaststellen dat ik al dertien jaar niet meer in mijn geboortedorpje had geschaakt. Eén van de oorzaken was natuurlijk een veel te jonge vrouw. Een exotische verschijning waar ik geen weerstand aan kon bieden. Ik ruilde de 64 velden in voor een dame met achteraf fatale gevolgen maar dat leed bespaar ik de lezer. Eén ding stond vast: ik had er zin in, lekker schaken in de bloedhitte bij De Uil, de enige club waar ik met veel pijn en moeite wekelijks een stukje publiceerde in het algemeen erkende suffertje van het dorp: De Hillegommer!

Na een probleemloze reis belandde ik op het Karel Doormanplein en het handen schudden kon beginnen. Vele hartelijke handen. Zenuwachtig zat ik te wachten tot de gong voor de eerste partij zou klinken. Ik dronk een bak middelmatige koffie maar met vier klontjes suiker was het redelijk te doen en rookte buiten een sigaretje voordat ik achter mijn bord plaats nam. Mijn tegenstander oogde net zo nerveus en ik opende resoluut met 1.e4 en hij antwoordde toch wel zelfverzekerd met 1…d6. Een Pirc voor de kenners. Ik was op bekend terrein en speelde Hans Pot 20 zetten lang van het kastje naar de muur. Zou dit mijn eigen onsterfelijke partij worden?

Op het moment van oogsten met mat in drie voor ogen had ik een moment van verstandsverbijstering. Ik moest nog één schaakje geven met mijn dame maar speelde mijn paard om daarna met mijn toren mat te geven.

Degenen die mij kennen weten het al. In mijn enthousiasme om te winnen, vergat ik de realiteit uit het oog en gaf als zovele malen in het echte leven mijn Dame en de partij weg. Mijn rentree in Hillegom liep uit op een drama maar als pleister op de wond kreeg ik de complimenten van mijn tegenstander en de toeschouwers. Ik kon maar één iemand de schuld geven: Degene die Hillegom had verlaten voor een Femme Fatale: Kees Jongsma.

Ps. Ik heb genoten en nog steeds geen last van schaak moeheid en nog steeds plezier in het leven. Hieronder de partij:

Wit: Kees Jongsma, Zwart: Hans Pot
1.e4 d6 2.d4 Pf6 3.Pc3 g6 4.f3 Lg7 5.Le3 0-0 6.Dd2 e5 7.0-0-0 Pbd7 8.Lc4 Pb6 9.Lb3 Ld7 10.h4 a5 11.a4 De8 12.h5 Pxh5 13.Lh6 Pf6 14.Lxg7 Kxg7 15.Dh6 Kg8 16.g4 exd4 17.g5 Ph5 18.Txh5 gxh5 19.Dxh5 dxc3 20.g6 hxg6 21.Dxg6 Kh8.22.Pe2?????? cxb2 23.Kb1 fxg6 0-1

Kees Jongsma