Externe Competitie

Onderstaande links brengen u naar de website van de NHSB welke een uitgebreid overzicht geeft van de klasse waar de geselecteerde Uilen in spelen.


De Uil 2 in Zwaag.

Het leek zo makkelijk: over de A4/A5 naar de A7 door Noord-Holland, afslag N302 naar Zwaag. Maar na een half uur A7 bleek de N302 dicht te zijn. Na 20 minuten zoeken werd toch de bestemming gevonden. Aangekomen bij MFA De Kreek bleek de tegenstander onverbiddelijk: de laatkomers begonnen met 10 minuten achterstand op de klok. Het kon de pret echter niet drukken.

Gerie kon na een drukke en vermoeiende dag de juiste speelwijze niet vinden en moest al snel de koning omleggen. Theo kon echter spoedig daarna een punt incasseren: na de opening (Morra-gambiet) bood Theo een paard aan op d5. Die werd onterecht aangenomen en de erop volgende verwikkelingen leverden een stuk op.
Het Tweepaardenspel in de nahand werd door Martin niet goed gespeeld: hij haalde 2 varianten door elkaar en met de dame op h5 en de koning op d7 leverde Pf3-e5+ de tegenstander een dame op. Martin kreeg daarvoor nog wel paard + toren, maar de witte dame kon in open stelling de ene na de andere pion oprapen.

Ook Mark had het met zwart moeilijk. Met de koning nog in het midden werd het centrum geopend en na Te1+ Kf8 deed de toren op h8 niet meer mee. Mark probeerde met het weinige materiaal kansen te scheppen. Die kwamen er wel, maar niet nadat de tegenstander naar hartelust had meegewerkt (LxLg6, hxg6 en de h-lijn kwam open voor de toren). Uiteindelijk ontstond een gelijke stelling die remise werd gegeven.
Invaller Jan van den Bergh speelde zijn vertrouwde 1.b3 opening en het spel ging gelijk op. Echter naarmate de partij vorderde gingen de zwarte stukken naar voren en moest wit keepen. De b-pion dreigde verloren te gaan, dekken kostte de kwaliteit en de partij.

Dick Roosa had de loper van zwart verbannen naar h8 en leek een gewonnen partij te schaken. De volgende stand was ontstaan:

Hij had het voordeel kunnen uitbouwen met 1.Df2 Pd7 2.Pd5, speelde in plaats daarvan echter 1.Tg3, vermoedelijk het het idee 2.Txg6+ fxg6 3.f7+ enz. Maar zwart speelde 1…Te6 en dan gaat dat grapje niet op. Natuurlijk kan wit geen 2.Dxh5 spelen wegens 2…Dxg3+ met torenwinst. Na lang nadenken besloot Dick tot 2.Tg5, maar nu is de zwarte loper na 2…Txf6 bevrijd. Na enkele zetten werd ook hier tot remise besloten.

Cok had met zwart een goede stelling opgebouwd: een sterk paard op e5 tegenover een zwakke witte pion de de e-lijn. Echter hij zette een loper op f6 die wit er later met een paard afsloeg met een zwakke dubbelpion tot gevolg. Toen een toreneindspel ontstond ging dan ook snel een f-pion verloren. Wit wist dat eindspel echter niet te winnen en het werd remise.

Fred leek de kansen te doen keren. Vanuit een Falkbeer-gambiet kreeg hij een goede stelling en won een kwaliteit voor een pion. Het witte loperpaar bood echter sterk tegenspel. Toen Fred in tijdnood een schaak over het hoofd zag en een onreglementaire zet deed was een heel leger arbiters van de tegenpartij er als de kippen bij om straf te claimen. Uiteindelijk kreeg zijn tegenstander, die tot dan nog maar enkele seconden tijd had, er 2 minuten bij. In een stelling die voor zwart waarschijnlijk gewonnen was werd tot remise besloten.

We zijn niet onder de voet gelopen, er waren zeker nog kansen op meer en dat geeft moed voor de volgende wedstrijd.

Caïssa-Eenhoorn 3 – De Uil 2: 5-3
Jan Havenaar


De Uil 1 kijkt uit.

Een oplettend de Uil 1 heeft maandag 30 november een 5-3 overwinning behaald tegen Kijk Uit uit IJmuiden. We speelden thuis in de Bestemming, want tegen Kijk Uit spelen wij nooit meer uit sinds 1983. Nochtans blijft het tegen deze oude bekende oppassen geblazen en ik mag u verklappen dat de Uil 1 heeft uitgekeken en een kleine doch degelijk zege heeft behaald.

Guus won overtuigend in de aanval (1-0). Een dijk van een partij. Echt een oude van Dijk, die met weemoed en verlangen deed denken aan de romantische schaaktijd. De nostalgie naar het computerloze tijdperk. Het jaar 1983 was het 1e jaar dat Guus voor de Uil speelde en direct gaf hij een prachtig visitekaartje af met een loper offer op h3 tegen….Kijk Uit in IJmuiden. Het was de laatste keer dat de Uil uit speelde tegen Kijk Uit en ook het laatste seizoen dat de Uil 1 zonder Ad heeft gespeeld. Een jaar later kwam Ad bij het team om daarna geen wedstrijd meer te missen.

Overigens speelde je toen zo’n partij van Guus met rode oortjes na in de Open Lijn, het legendarische lijfblad van de Uil, waar prachtige analyses in stonden. In dat verband wil ik ook de partij Ton Sneeuw – Hennie van Eeuwijk ( 4 kamp toernooi 1982) aanstippen. Een prachtige partij van zwart met pionoffer voor actief stukken spel. Je dacht toen “als ik ooit eens zo goed zou kunnen schaken als deze van Eeuwijk”.

Deze avond in 2017 – waar blijft de tijd ?- speelde Hennie met wit 1 van zijn lijfvarianten, dat ook een pionoffer voor actief stukkenspel inhield. Hij gaf zijn opponent geen kans (2-0).
Tegenover dit geweld stak de zege van Ad schril af. Tegen de sympathieke Ingmar Visser was het vooral positioneel schaak. Een pion voor in het eindspel was genoeg (3-0).
Ondertussen had Marcel met een plusremise de score verder opgeschroefd (3½-½).
Even later kwam daar een halfje bij van Jan de Jong (4-1). Door de ongelijke lopers bleef de stelling gelijk.

Toen bleven er nog 3 partijen over.
Bij Jan Vreeburg was in de opening iets mis gegaan. Er kwam Lxg3 schaak en de koning moest naar e2 voor Lf1.
Een vingerfoutje, dat een structureel verloren stelling tot gevolg had (4-2).
Jan Havenaar maakte ternauwernood remise (4½-2½). Met 3 verbonden pionnen tegen een witveldige loper moet zwart ergens een winst gemist hebben.
Willem had een pion meer. Dit was ruim voldoende voor het laatste halfje dat aan de eindscore toegevoegd kon worden. (5-3).

De Uil 1 heeft dus goed uitgekeken tegen Kijk Uit.
De naamgrap is flauw, maar soms kan je zo’n verleiding niet weerstaan.

De volgende keer proberen we de zaken wat serieuzer aan te pakken en gaan we kijken wat Heer Hugo waard is.

De Uil 1 – Kijk Uit 1: 5 – 3
Ad Reijneveld


De Uil 3 - met de “Hacken“ over de sloot.

De vaste teamleider Ad, had andere bezigheden buitenshuis (b.b.h.h.) en had mij gevraagd als vervanger op te treden. Het is tegenwoordig bij mij echter meer een kwestie van zitten in plaats van treden maar dit terzijde. Op de heenweg die voor mij via Hoofddorp liep, alwaar ik Kees jongsma en Richard Copier oppikte, werd al druk gespeculeerd op een aanstaand kampioenschap gezien het ratingvoordeel dat de Uil 3 op papier had. Ruim 200 ratingpunten had het team van de Uil 3 meer dan Santpoort 4 en dat bleek zich al snel uit te betalen want Peter de Haas kon al om kwart over negen het eerste punt voor de Uil laten noteren. Als hij geen chauffeur van de andere auto was geweest, had hij beslist een vroegertje gehad.

Bij Richard ging het niet helemaal volgens plan. Hij werd langzaam teruggedrongen en moest zelfs een ijzersterke pion van Ouker de Jong op de tweede lijn toestaan. Een remise-aanbod van Ouker werd door ons met beide handen aanvaard. Stefan Koek speelde bedachtzaam en gedegen en beetje bij beetje kreeg hij vat op het spel en veroverde pionnen en maakte open lijnen vrij. Het punt kon niet uitblijven ½-2½.

Nico had een pionnetje ingeleverd, maar met voor beiden nog twee paarden en een dame ( en pionnen) was er nog veel mogelijk. Jan v.d. Bergh leek zijn jeugdige speler (Louis ten Hacken) onder de voet te lopen, maar vond niet de juiste voortzetting en moest in het eindspel berusten in remise. Inmiddels stond Kees tegen de andere jeugdige speler (Milo ten Hacken) een vol paard voor. Maar Kees zag waarschijnlijk leeuwen en beren op de weg, die er niet waren en verloor eerst het paard en daarna de controle over de wedstrijd wat uitmondde in verlies. De stand was 2-3 en een kleine overwinning leek op zijn plaats want bij Nico waren de dames en paarden van het bord, en leek een pion minder toch een remise te rechtvaardigen. Maar pion-eindspelen draaien vaak om een tempo’tje. Zo ook hier en het was helaas Leo Kruisselbrink van Santpoort die daarvan profiteerde.

Eindstand 3 -3 Zachtjes gezegd, er had deze avond meer in gezeten.
Vervangend teamleider Cok ippel


De Uil spaart zich niet

Een historische gebeurtenis maandag 2 oktober in de Bestemming Hillegom.
De Uil 1 speelde tegen de Uil 2. Het eerste was gedegradeerd en het tweede gepromoveerd.
Het kan verkeren. De Uil 2 speelde thuis.
Hoe gaan we dit aanpakken?
Doorgeefschaak, Strategoschaak, Halmaschaak of het ABBA systeem?
De één speelt 1 zet en dan de ander 2 zetten achter elkaar.
Goed, laten we maar eens beginnen met een vooruitgespeelde partij.

Nieuw lid Willem Hensbergen won van Theo Bakker, die we overigens ook graag in het eerste hadden opgesteld, maar hij kan niet op maandag normaliter.
Voor Theo geldt: de beste nederlaag is die, waarbij de Uil wint.
De score van de overige partijen opgeteld werd: 3½ – 3½.
En wie 7 remises zou verwachten kwam bedrogen uit.
Het was bloed aan de paal. Hongerige uilen die zichzelf zonder scrupules opeten.
Hierbij was lang niet duidelijk wie voor wie speelde.
Moet ik winnen of schiet ik in eigen doel?

Neem Edwin. Vaste klant voor het eerste, speelde nu voor het tweede tegen het eerste en verloor, maar won in feite ook voor het eerste.
Debutant en benjamin Marcel was de gelukkige. De Uil was de gelukkige. De Uil 1 was de gelukkige.
Vice versa Hennie; een vaste klant voor het tweede, maar speelde nu voor het eerste tegen het tweede en verloor, doch won in feite ook voor het tweede. Kunt u het nog volgen?
Nestor Cok was hier de gelukkige. De Uil was de gelukkige. De Uil 2 was de gelukkige.
Oh, wat een geluk dat wij Uilen mogen zijn.

Nochtans mag het een wonder heten dat de teamleiders niet door mannen in witte jassen zijn afgevoerd tijdens de tweestrijd, gekweld door dilemma’s en navenante trauma’s.
Natuurlijk zijn de jongelui wel wat gewend. Zoiets hadden Cok en Jan nog niet eerder meegemaakt.
Om een lang verhaal kort te maken wil ik volstaan met de mededeling dat de teamleiders waren gewisseld van team om belangenverstrengeling te voorkomen en of de duvel er mee speelde: ze wonnen beiden hun partij. In feite tegen hun eigen team. Cok dus van Hennie en Jan van Martin Zegstroo.
Over talenten gesproken. Mark won in de opening een kwaliteit van Jan Vreeburg en maakte dit fraai technisch af.
De Zwarte Pionnen Fred en Guus waren helemaal van Lisse naar Hillegom gereisd om allebei een half punt aan de Uil te schenken.

Een mooie partij vond plaats tussen de 2 Jannen, de Jong en Vos. Lang was onduidelijk wie er nu beter stond. In de opening leek het of Jan Jan overspeelde. Regelmatig keek ik naar het scorebord of ( de jonge) Jan- inmiddels ook bevorderd tot 1e teamlid- met 1-0 voorstond. Het werd echter remise want Jan verdedigde zich goed en gaf daarmee als nieuw lid zijn visitekaartje af.
Toen kwam het aan op Ad tegen Dick.
De anders zo aimabele Roosa bombardeerde de 2e rij van de clubkampioen, die danig de kluts kwijt was.
Toren maal b2, c2 en g2 schaak.
Dick bleef een pion voor in een paard eindspel, maar uiteindelijk werd het remise.

Zo kwam alles bewust of onbewust toch nog op zijn pootjes terecht.
Het tweede pakte wat zelfvertrouwen. Ze kunnen het een klasse hoger.
Het eerste werd - een klasse lager - gezegend met de twee punten, commercieel gedacht.
De Uil kan zichzelf in de ogen blijven kijken.

De Uil 2 – De Uil 1: 3½ – 4½
Ad Reijneveld