De Uil is een goede gastheer voor St Albans

Maar niet achter het schaakbord. Daar konden we de verleiding niet weerstaan onze gasten pootje te lichten. Immers veel gewonnen was er niet de laatste tijd, zodat we graag deze kans wilden pakken. Dacht Piet, dacht Ad en dacht Cok. Hierover later meer. Schaken was bijzaak deze zaterdag de 18e februari. Onze bevriende schaakclub uit St Albans kwam op bezoek en daartoe hadden we ons goed voorbereid. Met Ton Sneeuw achter de bar met koffie en lekkere chocolaatjes. Met fraaie De Uil bekers als geschenk voor onze Engelse gasten. Met 's avonds een 3 gangen surprise menu bij de Lange Muur. De Chinees in zijn nopjes met 17 hongerige en vooral dorstige gasten.

Dorstig naar bier aan tafel, dorstig aan het schaakbord naar de betere zetten in de middag tijdens de match. Het was alweer de 5e denk ik, waarvan 1 in Engeland, die wij nipt verloren. De eerste match verloren wij met 7-1. Daarna namen wij wraak, daarna weer en nu dus de kleine overwinning, waarover ik u kort zal berichten.

Kijk ook naar de foto’s (meer in fotogalerij). Dan proeft u de sfeer, als of je er zelf bij bent geweest. Jan Havenaar was er bij en vlocht tegen Jeremy Fraser-Mitchell een eeuwig schaak in de stelling. Nooit weg als je er geen genoeg van krijgt. Ad bereikte weinig met zijn Pc3 opening, maar toen Ian Gooding lang rokeerde was er geen houden meer aan. De gemene Reijneveld, zijn alter ego, is dan onverbiddelijk.

Henny speelde sterk tegen het Morra Gambiet van Chris Major. Het werd een plus remise. Nico offerde een kwaliteit tegen Paul Lawrence, maar zijn aanval sloeg niet door, zodat hij zijn goede zetten kon bewaren voor het 3e aanstaande maandag. Cok won overrompelend over de g-lijn, nadat hij in de opening paard en loper had gedeplaceerd. Ian Cross wist niet wat hem overkwam.

Piet Muller won als een grootmeester tegen Ray Claret. Reti zou trots zijn geweest op onze nestor. Het paard op d6 was een Olifant. Anton stond iets beter tegen de isolani van Terry Douse, maar remise was een mooi resultaat. De beste gastheer was en bleef Jan Plomp, die de altijd vrolijke Peter Baker (zie de foto’s) de zege schonk. Overigens niet zonder slag of stoot.

Volgend jaar gaan we weer eens op bezoek in St. Albans. Het rustieke plaatsje in het westen van Londen, dat ik u kan aanbevelen. Logeren en drinken in the Lower Red Lion. Daar is het goed toeven. Het is een prettig vooruitzicht voor 2013.

De Uil – St Albans: 4½ – 3½

Ad Reijneveld