Guernsey 2010

Het 36e toernooi telde ditmaal 104 deelnemers (waarvan 27 uit ons kikkerlandje), tegen vorig jaar 121, een afname van 14%. De afname kwam voor een groot deel voor rekening van het Open toernooi: het Holidaytoernooi telde slechts 3 deelnemers minder. Ondanks dat het velen financieel wat minder gaat blijft het toernooi in trek. Voor al het cijferwerk van deze editie en alle voorgaande verwijs ik graag naar de website: http://www.guernseychessclub.org.gg. De 3 grootmeesters Tiger Hillarp Persson, Evgeny Sveshnikov en Nick Pert eindigden samen bovenaan. Op de gedeelde 4e plaats 5 spelers, waaronder ondergetekende.

Het weer was alleszins redelijk, met een buitje op dinsdag en regen op zaterdagmorgen en verder zonneschijn. Wie van wandelen houdt kan dan zijn hart ophalen. En voor ornithologen is Guernsey natuurlijk een paradijs, omdat veel trekvogels het eiland aandoen.

De schakers verblijven vooral in het hotel waar het toernooi gehouden wordt: The Peninsula. Een voordeel is dat je eigenlijk de deur niet uit hoeft; eten, slapen en schaken allemaal onder 1 dak. Een voordeel ook voor de jeugd, die veel tijd heeft om achter de laptop te zitten om zich voor te bereiden op de volgende partij. Maar omdat wij baas in eigen buik willen zijn verblijven we in een appartement in de stad. ’s Morgens is er dan tijd om zelf inkopen te doen voor ontbijt (eigenlijk brunch). Des avonds maken we een keuze uit een keur aan restaurants. Guernsey heeft een grote variëteit aan restaurants, Engels, Indiaas, Frans, Thais en (vooral) Italiaans en een enkele Chinees bieden voor elk wat wils. Een aanrader is Da Nello. Ook de hotels hebben vaak een uitstekende keuken. In oktober is er het Tennerfest, een actie van restaurants om klanten te trekken. Voor een schappelijk prijsje wordt een 2- of 3-gangenmenu voorgeschoteld.

De openbaar-vervoer tarieven werden dit jaar drastisch verhoogd, van £ 0,60 naar £ 1,00 per rit. Maar met een chipkaart voor 50 ritten, waar we met z’n vieren gebruik van konden maken, kostte een rit slechts £ 0,50. De busritten waren echter geen onverdeeld genoegen: naar The Peninsula ging er slechts 1 bus per uur, wat ons de keus liet om een uur te vroeg aan te komen of net de toespraken te missen voor elke ronde. Wij kozen voor het laatste. Tevens waren er steeds wegen opgebroken, zodat de bus vaak moest omrijden. Bussen zijn zelden op tijd, meestal te laat, maar die ene keer dat we precies op tijd bij de halte waren was de bus net weg. Toen kwam ook de bereidwillige instelling van de eilandbewoners aan het licht: voorzitter John Bridel zag ons staan en bood een lift aan in zijn auto.

In een toernooi volgens het Zwitsers systeem op rating worden spelers uit het linker rijtje ingedeeld tegen die uit het rechter rijtje. De volgende ronden gebeurt dat natuurlijk ook, maar de rijtjes worden steeds korter. De eerste ronde kregen Fred, Cok en Rob, en in het Holiday ook Kick, een tegenstander met een hogere rating. Ze konden het niet bolwerken. Zelf speelde ik tegen iemand die sprekend leek op professor Zonnebloem. Ik won een pion, maar ontsnapte ternauwernood aan verlies. De volgende ronde werd Rob echter wel het slachtoffer van de professor. Cok had in John Cummins geen al te moeilijke tegenstander, hij won een pion, later nog een en kon het uitschuiven. Fred had eveneens een lokale grootheid te bestrijden, Toby Brookfield. Die speelde het Koningsgambiet en dat leek succes te hebben. Toby overspeelde zijn hand echter, de afruil leidde tot materiaalverlies: Dame en loper voor Fred en twee torens voor Toby. Mijn tegenstander was Kevin Thurlow, die mijn remiseaanbod afwees met de opmerking dat hij nooit meer snelle remises speelt. Ik kwam overwegend te staan. Met een pion meer ging ik een eindspel in en na een verkeerde afwikkeling kon ik een stuk winnen.

Kick had zijn eerste 2 partijen verloren en kreeg in de derde ronde een gedwongen bye. Mijn volgende tegenstander was Vladimir Sveshnikov, zoon van de beroemde vader (van de bekende variant in de Siciliaan). In de opening werd ik overspeeld, maar ik offerde een pion voor goed spel, daarna nog 1 en daarmee verleidde ik mijn tegenstander om slordig te spelen. De pionnen kreeg ik terug en hield een houdbare stelling over. Met dame, toren en pionnen op het bord vlocht Vladimir echter enkele trucs in de stelling, met groot succes. Cok speelde een goede partij tegen J. Collier. Een toreneindspel eindigde in een pionnenrace en in de volgende stelling werd tot remise besloten:

DiagramCokCollier
Cok – J. Collier, 3e ronde

Cok had wit en de laatste zet was 75…Ka1-b1. Beide spelers gingen er van uit dat wit het niet meer kon winnen. Immers, na 76.Db4+ Kc2 77.Da3 Kb1 78.Db3+ Ka1 komt wit niet verder. Dacht men. Echter, na 79.Dd1+ Kb2 80.Dd2+ Kb1 81.Kd3! moet zwart promoveren (want 81…Ka1?? 82.Dc1 mat). Na promotie tot alles behalve een paard is het 82.Dc2 mat (het gepromoveerde stuk belemmert de koning). En na 81…a1Paard speelt wit 82.Kc3 en het is ook mat in 1 of 2 zetten.

Fred liet zich flessen door Graham Bolt en Rob sloot na een rustige opening vrede met John Cummins.

De vierde ronde speelde Kick tegen Richard le Maitre. Die had een mooie vrouw en er zijn enkele verhalen bekend van overspelige aard, waar ik echter niet verder op in zal gaan. Kick speelde beroerd. Maar omdat Richard het nog slechter deed kon Kick alsnog winnen.

Rob had een slechte dag en verloor van Nigel Dennis. Fred speelde tegen de jeugdige Amy Hoare te nonchalant, verloor onnodig de kwaliteit en de partij. Ook Cok knoeide in zijn partij tegen René Paardekam, verloor 2 pionnen, maar wist het eindspel toch nog remise te houden. Mijn partij tegen Timothy Spanton verliep erg positioneel en na 36 zetten was de volgende stelling bereikt:


Timothy Spanton – Jan, 4e ronde

Zwart dreigt met 37…Lxg5 de witte stelling op te blazen en daarom speelde wit 37.Df2. Dit geeft echter pion e5 weg en er volgde 37…Lxe5 38.Pa5. Dreigt zowel 39. Pxc4 als 39.Pxc6. Eigenlijk wint hier bijna alles voor zwart, maar ik had nog een mooi offer: 38…Txh4! Wit moet wel nemen, want er dreigt mat in 2, beginnend met 39…Dh3+. Dus: 39.Dxh4, maar na 39…Dxf3+ 40.Kg1 Dxe2 gaat er meer materiaal verloren, en daarom gaf wit op.

De vijfde ronde leverde een mager resultaat: ik verloor kansloos van Tiger Hillarp Persson, voor Cok was Mark Taylor een maatje te groot (en te breed) en Fred, Kick en Rob kwamen niet verder dan remise. Voor Kick en Rob was dit nog wel een keurige prestatie, omdat de tegenstanders een aanzienlijk hogere rating hadden.

De volgende dag gaf wisselend succes. Kick verloor van Wim van Hoek, die voor zijn doen veel te laag stond en in 2007 nog van mij won in het Open toernooi. Cok verloor van de bord-1 speler van het Olympiadeteam van Guernsey, Peter Kirby. Fred speelde naar de mening van zijn tegenstander Tim Knight veel te lang door in een remisestand en ik won van Adrian Pickersgill. Rob speelde een avontuurlijke partij tegen David Smith, won een pion, maar zag zijn paard verloren gaan op d3. Hij kreeg echter ruim voldoende compensatie: toren en 2 pionnen voor paard en loper. De pionnen waren tevens verbonden vrijpionnen. Rob kon het als volgt afmaken:


David Smith – Rob, 6e ronde

44…Txf1! 1-0. De a-pion is niet meer tegen te houden.

De laatste ronde gaf een positieve score te zien. Cok kwam zeer goed weg tegen Nigel Dennis:


Cok – Nigel Dennis, laatste ronde

Hier kon zwart groot materieel voordeel halen met 35…Te1+ 36.Txe1 (36.Kf2 of 36.Kg2 De2+ gevolgd door 37…D of Txd1) 36…Dxd6. In plaats daarvan speelde zwart 36…De3. Dit gaf Cok de gelegenheid voordeel te halen middels 37.Dc7+ Kh6 38.Dg3 g5 39.Td6 Kg7?? (39…De7 40.Txf6+ Dxf6 41.Kg2 +-) 40.Te6 h4 41.Txe3 hxg3 42.Txe2 1-0.

Fred strafte een zwakke zet van John Gibson goed af:


Fred – John Gibson, laatste ronde

Hier kon zwart nog een tijdje tegenstand bieden met 27…Te8 gevolgd door 28.Lf7, in plaats daarvan speelde hij 27…Df6. Fred won als volgt een stuk: 28.Pe4 Dg6 29.Pg5 Dxc2 30.Pxe6. Zwart speelde nog een tijdje door, maar moest tenslotte capituleren.

Rob verloor van Toby Brookfield (Candidate Master, uit Guernsey) en Kick speelde remise tegen de 73-jarige Engelsman Heinz Herschmann.

Zelf speelde ik nog voor de prijzen, echter dan moest ik met wit winnen tegen het jeugdige talent Peter Williams. Dat ging echter erg vlot als volgt:

1.Pc3 d5 2.e4 e6 3.d4 Lb4 4.Pe2 dxe4 5.a3 Lxc3+ 6.Pxc3 Pc6 Dezelfde stelling was ook op het bord gekomen in de 1e ronde bij de partij van Fred. 7.Lb5 Ld7 8.Pxe4 h6 9.0-0 Pf6 10.Pc5 De7 11.c3 Tb8 12.Df3 0-0


Jan – Peter A. Williams, laatste ronde

13.Pxd7 Dxd7 of 13…Pxd7 14.Dg3 met de dubbele dreiging 15.Lxh6 en 15.Dxc7 14.Lxh6 Pxd4 15.Dxf6!! 1-0
Zwart blijft een stuk achter.

Resultaten van de Uilen:
Jan 5 punten, Cok en Fred 3 en Rob 2. Kick behaalde in het Holidaytoernooi 2½ punt.

Jan Havenaar